در متن قبلی نوشته ام که نگران تهمت ها و نوشته ها و حرف و حدیث ها هستم. این ها را هنوز هم می گویم و به آنها اعتقاد دارم. اما چند نکته ی مهم:

۱)من با این نوشته نگفته ام طرفدار بابک هستم یا مخالف اویم. فقط نگرانی ام را از این بابت بروز داده ام.این شامل تهمت هایی است که بابک زده و تهمت هایی که دیگران زده اند و آنهایی است که خواسته و ناخواسته خودم گفته ام.و البته رویکرد های جدیدی هم در این مورد برای خودم دارم.

۲)بخشی از نوشته ی بابک و بسیاری از نجومی های دیگر نشان خاموشی از یک حقیقت مهم دارد .و آن بر نتافتن نقد و انتقاد است. حتی اگر منصفانه (منظورم بی ادبانه نیست)نباشد. نقد مهمترین شناسه ی جامعه ی روشنفکری و روشنفکران است. 

۳)من با بابک تفرشی و بسیاری از نجومی های دیگر اختلاف های کم و یا زیاد دارم. این را تقریبا همگان میدانند. این اختلاف نظر ها را مهم و لازم میدانم....در این روز ها زیاد میبینم و میشنوم که نوروزی دشمن شماره ی یک تفرشی است.نیازی به قسم و ایه خوردن نمیبینم. آنها که مرا میشناسند و یا به منزل من رفت و آمد دارند. هنوز خاطرات مرا با بابک بر در و دیوار منزلم میبینند . آنها که مرا میشناسند هنوز از علاقهی من به بابک خبر داردند. و آنهایی که مرا به خوبی میشناسند نظر مرا در باره ی جدایی فعالیت شغلی ام از زندگی فردی ام میدانند. من در تمام عمرم تنها با دو نفر(گروه) دشمنی دارم که دست بر قضا هیچ یک نجومی نیستند.نمی توانم نقد نکنم و ساکت بمانم در برابر نا برابری ها، کژی ها و ناراستی هایی که در جامعه ی نجوم (و دیگر بخش هایی که صلاحیت و علم آن را دارم) اما این عدم سکوت را با دشمنی فرسنگها فاصله دارد.

۴)مجله نجوم یک بنیاد خصوصی است. باید بر سر پا بایستد و نفس بکشد. از بیت المال استفاده نکرده است. محق است که کار خود کند و سود خویش برد. آن گونه که می خواهد. بنابراین نه ایرادی بر آن وارد است که چرا فلان مطلب را چاپ نکرد و نه این ایراد که چرا تبلیغش کم است و زیاد. من روش مجله را نپسندیده ام. با احترام به همه ی دوستانی که در آن فعال هستند مدت هاست با آن همکاری نمی کنم. نه این مورد افتخاری برای من به همراه داشته نه خللی در کار مجله ایجاد کرده است. هر یک بر مسیر خویش میرویم . هر چند هنگامی این دیدگاه در بار ه ی مجله به شکل عام ایجاد میشود که مجله ای ها هم در مقابل خود را مسند نجوم ایران نپندارند. آنها مجله ای هستند با شرح وظایفی معلوم  و نه بیشتر.

۵) داستان شاخه ی آماتوری اما چیز دیگری است. این مجموعه را نمی توان ملک شخصی قلمداد کرد و هر گونه که می خواهیم برانیمش.بابک نوشته که "یک وبلاگ نویس از نجوم پیشه گان به نام همواره انگشت انتقاد به سوی شاخه دارد و..." نمی دانم آیا منظور بابک من بوده ام یا خیر...اما من همین کار را همواره دارم. میدانید که از موسسان شاخه بوده ام و خود از جمع دوستان موسس استعفا کرده ام. متاسفانه معتقدم شاخه راهی را که انتخاب کرده است و پیش میرود به صواب نیست. این را بار ها گفته ام و بی هیچ واهمه ای آن را باز هم میگویم. متاسفانه دوستان شاخه هم هیچ تلاشی حتی برای شنیدن آنچه میگویم و میگویند به خرج نمی دهند. در ضمن در مورد شاخه نمیتوان گفت که یک بنیاد شخصی و خصوصی است. میدانم که شاخه هیچ بودجه و تمول دولتی عظیمی ندارد.لفت و لیس آنچنانی هم در آن نمیتوان ایجاد کرد. بنابراین بحث من چندان به موضوعات مادی و مالی هم بر نمیگردد.اما بابد برای هر ادعایی دلیلی بایسته و شایسته مهیا کرد.من آمادگی آن را دارم. امیدوارم دوستان شاخه( ونه جمع و خیل دوستان دور و بر)نیز این آمادگی را اعلام کنند تا در نشست یا نشستهایی بتوان شاخه را به آن جای و گاهی که باید برسانیم.(این در خواست را بار ها اعلام کرده ام).

۶)و در  نهایت. از همه ی دوستان جوانترمان می خواهم آتش بیار معرکه ای نباشند که آینده ی زیبایی برای آن نمی توان متصور بود. این بازی خواسته ی من نیست. نه دوستش دارم ونه اهل آن هستم. و خواسته ای نیز از دوستان قدیمم که اکنون از فعالان نجوم کشور هستند. روز گاری را که در کنار هم فعال بودیم را به یاد می آورم که آرزو های بزرگی را برای خود تصویر میکردیم. آنها را به یاد آوریم و بدانیم بزرگی  آن نیست که خودمان باشیم و دیگر هیچ.

زیاده جسارت است. شاد و پیروز سلامت باشید. برای همیشه....   

متن نامه ی بابک را اینجا یا اینجا یا اینجا و یا "درجایی که فقط خودمان و خدا هستیم" بخوانیم...حتی شاید بابک هم این کار را بکند...

بالاخره جشنواره ی ساعت آفتابی با همه ی زشتی ها و زیبایی هایش نیز برگزار شد.و اکنون چند نکته ی کوچک در این باب:

1)در تهران موزه ی زمان و شاخه ی آماتوری در دو مکان مجزا این برنامه را برگزار کردند.

موزه ی زمان با همکاری موسسه توسعه مطالعات علمی و رصد خانه ی زعفرانیه و شاخه ی آماتوری با کمک معاونت فرهنگی-اجتماعی شهرداری منطقه 3 تهران این برنامه را اجرا کردند.

2)در موزه زمان 46 ساعت آفتابی وجود داشت. در پارک سئول کمتر از این.شاید 30 عدد.

در هردو برنامه سخنرانی هایی وجود داشت...خوب و بد.

3)در هر دو برنامه تعداد زیادی ساعت آفتابی ساز بودند که تقریبا چیزی از منطق ساعت های آفتابی بلد نبودند.تقریبا این موضوع در بیش از 60 درصد ساعت آفتابی سازهایی که در این دو برنامه دیدم وجود داشت.

4)در هر دو برنامه طرح ابتکاری تقریبا بی معنی بود(وجود نداشت). بیشتر ابتکارات در مورد ظاهر ساعت ها بود نه در بخش طراحی علمی ساعت ها.(البته با توجه به بند قبل این مورد چندان دور از انتظار نیست)

5)در هر دو برنامه یکی دو طرح ابتکاری علمی نیز وجود داشت. در موزه زمان  دو نمونه و در پارک سئول نیز 1و نیم نمونه. حتما بعدا این کار ها را اعلام میکنم.

۶)در پارک سئول تقریبا همه ی شرکت کنندگان بحث اولین و بهترین و...را داشتند.اما در موزه چنین چیزی نبود.(خدا را شکر)

۷)در پارک سئول کار خوبی که شده بود نمایش تصاویری از ساعت های آفتابی دیگر مناطق کشور بود.

۸)در هر دو برنامه چند نمونه ساعت آفتابی دو سیمی وجود داشت.تقریبا هیچکدام از آنها هم چیزی از این نوع ساعت آفتابی بلد نبودند.در همه ی موارد هم روش ساخت را از سایت شاخص گرفته بودند. و حتی فایل آن را برای توضیح استفاده میکردند.

۹)در برنامه ی نمایش اسلاید پارک سئول از یکی از پاور پوینت های  سایت شاخص استفاده کردند.

۱1)در هیچ نمونه ای در پارک سئول نام مرجع طراحی ذکر نشده بود(در حالی که بسیاری از آنها ساعت های آفتابی کپی بودند) در موزه ی زمان نیز این مورد در موارد کپی شده وجود داشت. با این تفاوت که تعداد کپی ها کمتر بود.

1۲)در کل از فلسفه برگزاری چنین جشنواره ای سر در نمی آورم.

دوستان و دشمنان جوانی داریم(همه ی ما)که متاسفانه هنوز از راه نرسیده به دنبال نام و نشانند و در این راه از هیچ چیزی و هیچ کاری دریغ نمی کنند.اما...به گمان من نجوم دانایی زیبایی است که متاسفانه بسیاری از ایرانیان(شاید هم جهانیان) در پوسته های بیرونی و سطحی آن گیر کرده اند و دنیایی بسیار کوچک از آن برای خود ساخته اند و با آن دلخوشند....شاد باشیم و آرزو های زیبایی برای هم ترسیم کنیم.....

1)دیشب برنامه ی آسمان شب را می دیدیم و چند شب قبلترش هم کمی از برنامه ی دیگری را. در این دو برنامه کاظم(کوکرم)آیرین (شیوایی)و آقای جوانی به نام فامیل ترابی حضور داشتند.

2)جدیدا که حضور جوان تر ها در برنامه یآسمان شب حضور دارند از این سو و آنسو حرف هایی می شنوم و انتقاداتی مبنی بر آنکه اینها کی هستند و اینها خیلی مسلط نیستند و....و البته امشب که با سیاوش(صفاریان پور)صحبت می کردم او هم می گفت نوک تیز این پیکان های انتقاد را بیش از من دیده و شنیده.

3)گمان می کنم بیشتر آنهایی که این نوع انتقاد ها را به برنامه ی آسمان شب ، سیاوش و البته کارشناسان جوانش وارد می دانند، یک خطای آشکار و مهم دارند. بسیاری از ایشان ، کارشناسان جوان را با تفرشی و پوریا و من و دیگر دوستان قدیمی تر مقایسه می کنند. به نظرم اگر لازم است که حتما مقایسه ای کنند بهتر است این جوانان را با 10 سال قبل من و دیگر کارشناسان مقایسه کنند....اینگونه شاید بهتر و دقیقتر بتوانند قضاوت کنند.

4) من از این که جوانان جدیدی به آسمان شب وارد شده اند خیلی لذت برده و می برم....

5)آنالمای بعدی در راه است....قول می دهم زیاد طول نکشد(دلم برای آنهایی که از این اتفاق دلسوخته اند و نتوانستند یک عنوان اولی یا حتی دومی برای خود دست و پا کنند می سوزد!!!)

6)این ماراتن مسیه هم از آن برنامه هاست....بعدا بیشتر در موردش خواهم نوشت.....منتظر نوشته هایی در موردش باشید.

پیمان اکبرنیا و پویا بنی اسدی را تحسین می کنم ونامشان را یادتان باشد.....چرا؟

اینها در فرصتی بسیار کوتاه  تحقیقی بسیار محکم و ارزنده در باره" ایجاد شرایط سکونت انسان در فضا " انجام دادند و برای مسابقه ی دانش آموزی nasa space settelment  ارسال کردند...و حالا این متن با ارزش که در صفحه ی اعلام نتایج با نام seamorph (و البته درست و اصلش seamorgh است ) معرفی شده است در گروه برندگان جازه ی سوم خوش میدرخشد....به همه ی این عزیزان تبریک میگم ...و خوشحالم...برای آنها و برای خودم....

نامشان اینجاست

دوشنبه مورخ 2۷ اردیبهشت برنامه ی آسمان شب. آقای وصالی و مهندس دالکی مهمان برنامه بودند....موضوع هم در باره ی  جامعه ی نجوم آماتوری بود:از همه ی حرفها و...می گذریم.من فقط چند سوال دارم.به خصوص از آقای وصالی...اینجا می نویسم....برایشان هم می فرستم(این کار را پس از 2 سال سکوت انجام می دهم).الان خیلی  حوصله ی صحبت در باره ی این برنامه و روال کار و اینها ندارم اما چند سوال دارم شاید پرسیدن آنها بد نباشد .روی سخنم در این پرسشها مستقیما آقای وصالی است). در ضمن برای آنها که نمی دانند می نویسم تا خدای نکرده شبهه ای ایجاد نشود.من از اعضای هیات موسس شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران بوده ام و پس از دو-سه سال به دلیل آنچه که آن را فعالیت و مدیریت نادرست آقای دکتر وصالی خواندم از آن استعفا کرده ام)

پی نوشت:

مصطفی هم متن جالبی در این باره نوشته. در ریگزار

در  وبلاگ پارس اسکای هم محمد رحیمی مطلبی با عنوان دوئل نجومی در همین زمینه نوشته است.

خوب روز نجوم امسال هم رسید. مدتهاست که  بسیاری از دوستان و آشنایان و آنهایی که نمی شناسم و آنها که با همدیگر رابطه ی دوستی نداریم و صد البته نهایی که آنهایی که دشمن هم حساب می شویم(که البته این آخری خیلی کم است) سعی می کنند خود را صاحب روز نجوم معرفی کنند و یا از آن ماهی صید کنند و...اما جدا از همه ی دعوا های مرسوم ونامرسوم که در جامعه ی ایران(علمی و غیر علمی ) زیاد است و آشنا، یک چیز مهم است. اینکه ما(رصد خانه زعفرانیه ای ها) مثل همه ی این سالها(مثل همون اولین سالی که کسی با روز نجوم آشنا نبود و بنابراین به اهمیت آشنا کردن مردم با نجوم واقف نبود!! و البته جایزه و گزارشی هم درکار نبود) کار خودمون رو می کنیم .لیستی که در ادامه میآید فعالیت های امسال بچه هاست. امیدوارم کمی بهتر از زمانهای گذشته باشند. اگر رصد خونه ای هستید حتما بیایید کمک. اگر نیستید هم حتما بیایید دیدن و لذت بردن و البته به دوستانتان هم توصیه کنید بیایند. 10 صبح تا 10 شب.

راستی این روز برای دیدن اونهایی که وبلاگم را لطف میکنند و میخونند و البته تا بحال همدیگر رو ندیدیم هم به کار میآید.

پی نوشت:آدرس رو یادم رفت بنویسم:

تهران-خیابان ولیعصر-خیابان سرلشکر فلاحی(زعفرانیه)-پارک زعفرانیه.رصدخانه ی زعفرانیه

پس فردا دومین همایش منجمان آماتور ایران برگزار می شود!!!

همایشی با این نام ، یا مشابه آن ) برای من که بیش از یک دهه است در جامعه نجوم ایران نقش فعال بازی می کنم چندمین بار است که  تکرار می شود (  خود من این کار را کرده ام ... دوستان زیاد دیگری نیز این کار را کرده اند...)

اما به هر حال با آنکه به خودم قول داده ام  خیلی در پی نقد دوستان شاخه آمانوری نباشم....فقط چند نکته زیر را به مثابه جند سوال مطرح می کنم:

توضیح 1) در بار اول که این همایش برگزار شد پس از چند جلسه طاقت فرسا ( که در آن جلسات  دوستانی چون بابک امین تفرشی ، شاهین جعفر زاده ، دکتر وصالی ،  محدثه عظیم لو ، رضا منجمی و حمید رضا گیاهی ، اسد الله  قمری نژاد،  ...حضور داشتند ، چیزی با عنوان اساسنامه تایید شد و در حضور جمع شرکت کننده( توسط  اینجانب )  در همایش قرائت شد.

سوال اول: آیا اکنون شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران دارای اساسنامه است؟

توضیح 2) در تمام دنیا و در تمام انجمن ها رسم و منطق بر این است که ابتدا جمعی با نام هیات موسس انجمنی را تاسیس می کنند و پس از طی دوره ای( که معمولا چندان هم بلند مدت نیست) یک جلسه مجمع عمومی با حضور اعضا برگزار می کنند و بر اساس انتخابات  ،شورای هیات مرکزی ( یا جمع هیات مدیره یا ...) انتخاب می شود و در نهایت کار به این جمع سپرده می شود.

سوال 2 )  از جمع هیات موسس شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران که در ابتدا حدود 7 نفر بودند و با حکم ریاست انجمن نجوم ایران( دکتر ثبوتی) منصوب شده بودند ( بنا به دلایل زیادی ) اکنون فقط 3 نفر باقی مانده اند . دیگر افرادی که در هیات دبیران شاخه عضو هستند توسط ریاست شاخه ( به ظاهر ریاست مادام العمری ) انتخاب شده اند. آیا ساز و کار این مورد مشخص است ؟

سوال 3 ) آیا مشخص است که اعضای شاخه آماتوری ایران چه کسانی می توانند باشند؟

سوال...؟؟؟

سوال های بیشتری هم در ذهن من موج می زند. اما از آنجا که این سوالات بخشی از نقد من به شاخه محسوب می شود که خیلی هم بی پرده اند از باز گو کردنشان خودداری می کنم.

دست سیاوش و آریا ( و دو خانمی که متاسفانه نامشون رو یادم نیست) درد نکنه...

(این دو خانم جوان و علاقمند به کار ، خانمها  نادعلی و طاهری بودند)

تقریبا هر سال همین مواقع این خبر دست به دست و دهان به دهان و میل به میل به همه میرسه.حتی گاهی به زبان انگلیسی و از مراجع غیر ایرانی. به عبارتی این مساله عالمگیره و اصلا مختص ما ایرانی ها نیست . این بار آش اونقدر شور شده که حتی صدای اسکای اند تلسکوپی ها  هم در اومده.

اما جالب توجه تر از همه این که این روزا( یا درست تر اینکه این شبها اصلا مریخی در کار نیست . به عبارتی اصلا مریخ در آسمان شامگاهی دیده نمیشه که حالا بخواهد از ماه بزرگتر دیده شود یا نه.

اما اینجا اونچه که مهمه نوع خبر رسانی است .

این سالها گروهی که با نام انجمن نجوم آماتوری ایران فعالیت میکنه و الحق هم ، بسیار با پشت کار هستند نوعی خبر رسانی را در نجوم ایران باب کردند که من به آن خبر رسانی هیجانی نام میدهم. در این شیوه خبر رسانی به منظور ایجاد هیجان وجلب نظر مخاطبین از تیتر ها و نکته های  هیجان آور استفاده فراوان میشود. امید این نوع خبر سازان نیز این است که با این روش نظر مردم را به سوی نجوم جلب کنند تا در نهایت خدمتی به جامعه شود....اما دریغ از اندکی تفکر که به هر حال ما نباید نقض غرض کنیم که...

اینکه ما باید مردم را به سوی مفاهیم علمی  بکشیم و علم را به زیبایی و حتی هیجان برایشان معرفی کنیم درست .اما به یک نکته مهم دقت کنید....ما باید علم را برایشان مهیج کنیم نه ضد علم را....اینکه در این شب مریخ بزرگتر از ۵۰۰۰ یا ۵۰۰۰۰سال قبل ( یا بعد ) دیده می شود...بشتابید که تموم شد...یا مثلا اینکه در این شب بارش شهابی دیده میشود ....برای دیدن بارش شهابی به شمال شرق آسمان نگاه کنید ...( با تیتری مثل این: آسمان ایران امشب شهاب باران می شود)...یا تیتری مانند این که : امشب همه سیارات منظومه شمسی در آسمان نزدیک هم دیده میشوند( حتی ادعای نشان دادن ۹ سیاره منظومه شمسی در آسمان با تلسکوپ)و...

اینها ضعف های خبر رسانی علمی در ایران است....اینها بی توجهی به مقوله علم و اینکه بابا بالاخره علم هم برای خودش حساب و کتاب و دفتر و دستکی داره....اینها بخشی از روزنامه نگاری است که به روزنامه نگاری علمی مربوطه  و البته هنوز از ساده ترین بخش های اون به حساب میاد...

ظرافت های آموزش و نگارش بسیار زیاد است.شاید تیتر زنی که این تیترها را می نویسه به راحتی توجیه کند که منظور من از این تیتر اینه که مریخ به کمترین فاصله رسیده است....همین و بعد وجدانش را آسوده کند که به من چه که مردم شلوغش میکنند؟و بعد هم به راحتی به من ( و امثال من) بگوید که شما هم زیادی سخت میگیرید یا شما معلوم الحالید و ...

اما بیایید یک بار دیگر مرور کنیم....امشب مریخ به کمترین فاصله از زمین میرسد و در ایکس سال آینده و گذشته هم به این فاصله نرسیده است و به همین دلیل بزرگتر از همیشه در آسمان دیده میشود.

خوب حالا ( با آنکه میدانم سخت است) بیایید جایمان را با کسی که نجوم بلد نیست عوض کنیم.

یک سیاره مهم( مریخ) به زمین خیلی نزدیک شده و تا هزاران سال قبل و بعد هم دیگر به این فاصله نمیرسد... از دید یک آدم معمولی این در ابتدا یک فاجعه است....شاید روی زمین اثر بد بگذارد و...اما با ادامه مطلب خیالش راحت میشود چون در خبر آمده که میتوانید مریخ را در نزدیکی ماه یا در فلان جای آسمان ببینید..."پس حتما دیدنش ضرری ندارد وگرنه رادیو تلویزیون که توصیه به دیدنش نمیکنه"

اما موضوع دیگر اینکه: باور کنید در این حالت مریخ فقط چند متر (حتی نه در حد کیلومترها) به زمین نزدیک شده. حالا با این تیتری که زده شده چه میکنید؟بگذریم

حالا این مریخ چقدری هست؟"توی خبر ها نوشته بزرگتر از همیشه تو آسمون" خداییش شما به عنوان یک آدم بی اطلاع از آسمون ونجوم این حرفها، بزرگترین چیزی که در آسمون میشناسید چیه؟"معلومه دیگه....ماه"و"پس این شبا مریخ باید چیزی تو حد و حدود ماه باشه"

میبینید به همین سادگی این اتفاق می افته! و شما دلخوشید که توی متن خبرتون نوشتید که در این شب مریخ به اندازه نیم دقیقه قوس ( یا...) دیده میشود....اما میدانید که نیم دقیقه قوس از دید یک آدم غیر نجومی چه معنی میده....؟

به هر حال من فکر میکنم همانطور که برای لوله کشی منزلتون به متخصص مراجعه میکنید ( یا اگر خودتون دست به آچار میشید حتما قبلا چیزی از لوله کشی بلد شده اید) خواهش میکنم برای نوشتن مطلب علمی عمومی هم به متخصصش مراجعه کنید یا قبلا خودتون در بارش یه چیزایی فرا بگیرید...باور کنید ضرری نداره که لوله کشی منزلتون درست انجام شده باشه....

 خوبه سری به دوست قدیمی ام  شادبانو  هم بزنید او در این مورد مطلب خوبی نوشته...

هفته قبل اندکی ساعت آزاد در رصد خانه داشتم.دو پسر نوجوان آمدند رصد خانه و سراغم را از همکاران گرفتند....می خواستند سوالی بپرسند....

  RSS