چه پنجشنبه ی غریبی است.صدها نفر به یاد عباس در سالن بزرگ ورزشی فرهنگسرای پایداری جمع هستند

استاد قلم سیاه پیاپی می گوید که عباس کمی دیر کرده ...تا نیامده کوله بارش را باز کنیم و از او تعریف کنیم.چون اگر بیاید از این تعریف ها خوشش نمی آید...عباس کمی دیر کرده...و دوستانش از او تعریف می­کنند...

دکتر کهرم مانند او لباس می پوشد و زندگی اش را به عباس تبریک می­گوید و چشیدن عمرهای زیاد در یک روز را به او نوش جان می­گوید،بزرگمرد ادبیات ایران،محمود دولت آبادی از خاطرات کویریشان می­گوید و نالان از گم شدن عباس همزمان با گم شدن بسیاری از جوانان ایران  دردناک می­خواند و می­گوید و می خواند از سروده هایش برای عباس و دیگر جوانان گم شده ی ایران زمین.عباس محمدی اورا به "طبیعت مرد"  می­خواند و به راستی عباس لایق این عنوان بود و هست.با "عباس و عکس هایش همگام" شدیم و  عباس را که "با بادناسازگار رفته" است به یادها می­سپاریم . او در آب رودخانه ای ناپدید شد،ذرات وجودش در دریا پراکنده خواهد شد و با باران ِ ابرها به همه­ی ایران و جهان می­ریزداو به راستی طبیعت مرد ایران بود و هست.

می خوانم زیر لب،تو را چشم در راهم

شباهنگام...

پی نوشته:چه زیباست این شعر و همزمانی مراسم عباس جعفری با زادروز نیمای شعر ایران

                    و این که در این سایت با عباس آشنا شوید :عباس جعفری

  یا شاید وب نوشته های او را بیشتر دوست داشته باشید:آزادکوه

سالهاست که پساب های صنعتی و خانگی خود را از راه نهر ها و رودخانه ها به دریا ها میریزیم و انگار میکنیم که محیطمان را تمیز کرده ایم(مثل آن که زباله ها را پس از جارو کردن به زیر فرش بریزیم) و خوب البته که دریا(طبیعت) هم با بزرگواری به روی ما نیاورده است....اما بالاخره هر چیزی حساب و کتابی دارد. صبر دریا(طبیعت )هم حدی دارد...و حالا دریا دارد بازی راآغاز میکند.

کشند سرخ(محلی=اوسرخ) نوعی جلبک است که به طور معمول و نرمال در آبهای دریایی زیست میکند.مقدار آن هم در حدود ۲۰۰۰ عدد در لیتر است. در برخی فصول(بهار و پاییز) که دما به تعادل میرسد این جلبک(فیتو پلانکتون)شروع به تکثیر(شکفتگی )می کند و در این حالت تعداد آنها زیاد شده و مثلا به حدود ۵۰۰۰۰ در لیتر میرسد(گاهی حتی خیلی بیشتر) در این حالت رنگ آب در ناحیه ای که این جلبک ها  در آن تکثیر شده اند کاملا سرخ میشود و نام آن از همین جا گرفته شده است. البته این پدیده را هیچ دوایی نیست باید گذاشت دو هفته ای بگذرد و اوضاع به حال عادی برگردد. البته در این دوهفته تنها اتفاقی که می افتد این تغییر رنگ دریا نیست(که اگر بود بسیار زیبا و لذت بخش بود)این جلبک ها اکسیژن زیادی مصرف میکنند و نتیجه ی آن این است که آبزیان دچار تنگی نفس و در نهایت مرگ میشوند...به عبارتی در همین یکی دوهفته ی شکفتگی جلبک ها میلیونها قطعه از ماهیان تلف می شوند.

حالا اینها چه ربطی به آن پساب ها و ورودشان به دریا داشت؟ خوب مهم این است که پساب های صنعتی و خانگی مملو از موادی چون نیترات ها و فسفات ها هستند و در نتیجه جلبک ها که با وفور نعمت!!! رو به رو می شوند  رشدشان را سرطان وار ادامه میدهند و میزان مرگ و میر ماهیان را افزایش میدهند.

علاوه بر این در موراد خاصی گونه هایی از این جلبک ها درگیر این ماجرا میشوند که علاوه بر کاستن از سطح اکسیژن سم(توکسین)نیز تولید میکنند و انگاه اوضاع حسابی به هم میریزد چون حتی انسان ها نیز در اثر تماس با این آب دچار مسمومیت خواهد شد و اوضاع حسابی به هم خواهد ریخت.

جدا از این که صنعت ماهیگیری(بخش مهمی از اقتصاد در سواحل جنوبی ایران) به شدت از این اتفاق متاثر میشود(بخوانید فلج میشود) گردشگری نیز(هرچند ما سهم اندکی از این صنعت داریم) دچار دردسر های فراوانی میشود....بوی به شدت متعفنی که این پدیده به همراه دارد باعث دور شدن همهگان تا کیلومتر ها از این مناطق خواهد شد....

اما در مورد کشند سرخ این روز های ایران چند نکته ی فاجعه بار تر وجود دارد:

۱-کشند سرخ تقریبا بیشتر سواحل جنوبی ایران را دربر گرفته است:از کنارک تا کیش...و به نظر میآید که مسیر خود را رو به غرب ادامه دهد.

۲-مدت کشند سرخ در حدود دو هفته بیشتر نیست.اما کشند سرخ امسال در سواحل جنوبی  تا کنون بیش از ۲ ماه دوام آورده و به ظاهر به این زودی تمام نخواهد شد.

۳-سال قبل در شمال ایران(از آستارا تا حوالی رشت)کشند سرخ در دریای خزر دیده شد که چندان اتفاق سابقه داری نبوده است.

۴-کشند سرخ سال قبل در دریای خزر از نوه توکسیک(سمی)بوده است.!!!

۵-فیتو پلانکتونی که در جنوب ایران امسال به فعالیت مشغول است از گونه های بومی ایران نیست و نزدیک ترین مکان زیست آن به ایران جنوب هند بوده است....

المپیک پکن این روز ها با هیا هوی زیادی در حال برگزاری است. این المپیک در پکن یکی از آلوده ترین شهر های حال حاضر جهان در حال برگزاری است اما روی دیگر سکه ی این المپیک سبز بودن آن است. لقب سبز را این روز ها برای بسیاری از فعالیت ها میشنویم و البته می دانید که منظور از این صفت ،دوست محیط زیست بودن است. المپیک پکن و برگزار کنندگان آن خیلی روی سبز بودن آن تاکید دارند. البته هسیتند منتقدانی که این سبز بودن را بیش از آن که نظر قطعی برگزار کنندگان آن بدانند آن را یک پز یا یک نمایش(شو آف)فرض می کنند. البته به اعتقاد من حتی اگر چنین چیزی درست باشد باز هم زهی سعادت که نمایش و پز دادن آدم ها به رعایت استاندارد های محیط زیستی باشد.

یکی از مهمترین مسایلی که در المپیک پکن مورد توجه قرار گرفته است بحث ایجاد گاز دی اکسید کربن است. حجم زیاد رفت و آمد ها و فعالیت های مرتبط با المپیک باعث ایجاد مقدار 1.2 میلیون تن CO2 شده است. دولت چین و برگزار کنندگان المپیک پکن برای به تعادل رساندن این مقدار دی اکسید کربن چند راه کار موازی با هم را انجام داده اند. نخست این که بیش از 1000 واحد صنعتی تولید زغال سنگ را از حدود 2 ماه قبل از المپیک تعطیل کرده اند. از سوی دیگر بیش از 3 میلیون تردد خودرو را در ایام برگزاری المپیک محدود کردند. و در راه کار سوم میلیون ها اصله درخت را در محوطه ی المپیک (المپیک سبز) و اطراف پکن غرص کرده اند.

شهرداری پکن در روز های قبل از افتتاح المپیک 3 خط جدید مترو را برای شهر پکن راه اندازی مکردند تا هم تسهیل رفت و آمد را شاهد باشند و هم اینکه بخشی از الودگی را کنترل کنند.

یکی دیگراز مهمترین مواردی که باعث شده تا این المپیک سبز محسوب گردد رعایت مسایل محیط زیستی  و استاندارد های  سبز در ساخت و ساز ها است. تمام 12 استادیوم جدیدی که در دهکده ی بازی ها برای المپیک ساخته شده است از بالاترین سطح استاندارد های سبز ساختمان سازی پیروی می کنند. مثلا تمام انرژی لازم برای  روشنایی محوطه ی دهکده ی بازی ها توسط ژنراتور های خورشیدی  تامین می شود. البته الکتریسیته ی لازم برای تامین روشنایی داخلی استادیوم اصلی بازی ها ،لانه ی کبوتر، از نخستین مزرعه ی انرژی های بادی پکن که برای این بازی ها طراحی و ساخته شده است تامین می گردد. علاوه بر این ها تمام آب گرم کل دهکده ی بازی ها از طریق انرژی خورشیدی تامین شده است.

ساختمان های زیبا و استادیوم های مهمی در این دور ها از بازی ها توسط برگزار کنندگان و چند موسسه ی تحقیقاتی بزرگ بین المللی نیز اختصاصا برای این باز ی ها احداث شده است که در نوع خود برترین هستند. مثلا استادیوم محل برگزاری بازی های آبی المپیک که به مکعب آبیWATER CUBE معروف شده است  یکی از این نمونه هاست. این مکعب با شکوه تماما با حباب هایی که شکل آنها ملهم از حباب های صابون هستند پوشیده شده اند. جنس این پوشش از پلاستیک های مخصوصی است که جنسشان را اختصارا ETFE (اتیلن تترا فلوئور اتیلن)نامیده اند. این پلاستیک با شفافیت وِزهی خود و نیز سوراخ های بسیار ریزی که دارند باعث تامین بخشی از روشنایی و نیز تصفیه ی نسبی هوای داخل می شود که در نهایت حدود 35 درصد کاهش مصرف انرژی را در بر خواهد داشت.

 مساله ی دیگری که در بازی های المپیک امسال بسیار نقش حیاتی داشته است مساله ی تامین آب بوده است. پکن اصولا شهری است با معضل زیاد تامین آب. یکی از راه کار های برگزار کنندگان برای تامین آب استفاده از باران های سیل آسای فصلی پکن بوده است. اکنون بخش نسبتا زیادی از آب لازم برای آبیاری محوطه ی" المپیک سبز " از همین آب باران جمع آوری شده در فصل قبل تامین شده است.

در منجموع برگزار کنددگان و طراحان دهکده ی المپیک انتظار دارند این دهکده بتواند نمونه ای آزمایشی برای ایده ی شهر سازی جدیدی با نام ، "شهر مطلقا بدون آلودگی" باشد.

.

آلودگی مقدمه ای است بر آلاینده ها و ورودشان به محیط .البته موضوع و مقدار آلودگی به شدت به چارچوب های نظری مورد قبول و یا تخمین های اولیه وابسته است.ورود آلاینده ها به هر محیطی باعث  نا÷ایداری آن محیط ، بی نظمی ، تخریب و یا نا آرامی در آن محیط می شود.در اینجا منظور از محیط ،محیط فیزیکی یا محیط زنده است.آلاینده هایی که در محیط رها میشوند میتواند آلاینده های شیمیایی و یا حتی انرژی باشند.مثلا نور و امواج الکترو مغناطیسی یا حتی نویز ها همگی از مصادیق آلاینده می توانند باشند. البته حتما در نظر دارید که ورود این آلاینده ها می توانند کاملا طبیعی باشند منظور از طبیعی بودن،این است که سطح آلاینده ها در حد طبیعی باقی بماند.

گاهی هم مفهوم آلودگی به مقدار نامناسب یک ماده ی غیر آلاینده  مربوط می شود. مثلا آب تمیز به ذاته یک ماده ی آلاینده محسوب نمی شود اما اگر به مقدار نامناسب وارد بدن موجود زنده شود آلاینده محسوب می شود. یعنی اگر یک موجود زنده مقدار زیادی آب مصرف کند آنگاه این مقدار آب می تواند باعث ناراحتی  او شود و به عنوان یک آلاینده برای این موجود زنده مطرح می شود.

از سوی دیگر حضور یک ماده یا انرژی در جایی که غیر نیاز است نیز گونه ای از آلودگی محسوب می شود. مثلا اگر نور مرئی را در محیطی ایجاد کنیم که مثلا برای حیات وحش(حتی از دید روانی)مناسب نباشد حتی مقدار کم آن نیز آلودگی محسوب میگردد.

مهمترین انواع آلودگی

آلودگی هوا

آزاد شدن مواد شیمیایی و ذرات در جو را میگویند .معمول ترین انواع آلاینده های هوا عبارتند از  مونو اکسید کربن ، دی اکسید  گوگرد ، کلرو فلوئور کربن ، اکسید های نیتروژن . این آلاینده ها بیشتر توسط کارخانه ها و وسایل نقلیه ی موتوری ایجاد می شوند. واکنش بین اکسید های نیتروژن و نور خورشید نیز باعث به وجود آمدن برخی از آلاینده ها در جو هستند.

آلودگی آب

رها کردن آلاینده های شیمیایی در آب های سطحی و روان و یا ورود و نشت آلاینده ها به منابع آب زیر زمینی ، دریا ها و...را آلودگی آب می نامیم.

آلودگی خاک

وارد کردن آلایند ها به خاک و یا انبار سازی نا مناسب آنها در زیر خاک باعث آلودگی خاک می شود..مهمترین آلاینده های خاک عبارتند از :هیدرو کربن ها ، فلزات سنگین ، MTBE،هیدرو کربن های کلرینه ، سموم گیاهی .

آلودگی رادیو اکتیو

این نوع آلودگی از قرن 20 شکل گرفته است.مثلا با آغاز به کار راکتور های اتمی  و نیز آغاز تحقیقات بر سلاح ای اتمی .تابش های آلفا و نمونههایی از این دست مهمترین تابش ها و آلاینده های رادیو اکتیو محسوب می شوند.

آلودگی نویز(صوتی)

آلودگی ای که ناشی از نویز های  صنعتی  و یا فعالیت های مدرن بشری محسوب می شوند یکی از مهمترین ، ساکت ترین و البته خطرناک ترین آلودگی های عصر صنعتی  است .مهمترین انواع این نویز ها  عبارتند از نویز های خیابانی ، نویز های هواپیما ها  و نویز های صنعتی .برخی از نویز ها حتی قابل شنیدن نیستند اما می توانند اثرات مخرب بسیاری بر حیات ما و دیگر موجودات زنده دارند. مثل نویز های فراصوتی.

آلودگی نوری

نور های خیره کننده ، نور های

خش در آسمان و نور های زیاد با کیفیت نامناسب همگی مصادیق بارزی از آلودگی نوری محسوب میشوند. این نوع آلودگی و آلودگی رادیو اکتیو مهمترین آلودگی های عصر مدرن محسوب میشوند و البته خاموش ترین نوع از مجموعه ی آلودگی ها نیز به حساب میآیند.

آلودگی بصری

آلودگی بصری مفهومی جدید است که البته از دیر باز وجود داشته است. وجود عناصر بصری نا همگون با محیط پیرامون و یا انباشت زیادی از المان های بصری را به این ناتم می شناسند.بیلبورد ها ، تخریب های طبیعی ، دکل های فشار قوی برق و ...نمونه هایی از آلودگی بصری محسوب می شوند.

آلودگی گرمایی

تغییرات دمایی شدید و یا آهسته،در تمام محیط را آلودگی دمایی(گرمایی)می نامند. این نوع تغییرات دمایی شامل تغییرات دمای آب یا هوا و یا حتی خشکی ای که در اثر فعالیت های بشر ایجاد میشوند است.

در سال 2007 میلادی آلوده ترین مناطق کره ی زمین بر اساس تعاریف آلودگی ای که در بالا ذکر شد کشور های آذربایجاتن،چین،هند،پرو،روسیه،اوکراین و زامبیا معرفی شده اند(Blacksmith Institute)

مهندس درویش عزیز نیز چندی قبل مطلبی با همین عنوان نوشته است.

۲-در فعالیت هایی چون فعالیت های زیست محیطی یک شعار و یا بهتر بگویم ، یک تز مطرح است که در بیشتر دنیا به آن عمل میشود:جهانی فکر کنیم.محلی عمل کنیم. یعنی مثلا اگر موضوعی مثل استفاده از انرژی های نو و تجدید پذیر مطرح میشود(فکر جهانی)یکی در سیستان می تواند به انرژی باد فکر کند و عمل کند. دیگری می تواند در ایتالیا به انرژی جذر و مد بپردازد.(فعالیت های محلی)این مثال را می توانید ادامه دهید. مثلا برای نگهداری از زمین و پاک نگه داشتن آن بچه های دبستانی را می توانیم به استفاده از لیوان ها و کیسه های غیر پلاستیکی سوق دهیم(و اموزش دهیم و توجیه کنیم)و آدم های بزرگتر و مرجع تر را به راه هایی دیگر و تصمیم گیری های مطمئن تر و الی آخر.

۳- در برنامه ای رادیویی که دیروز به مناسبت روز زمین پاک گزارش های متنوعی پخش میکرد ،گزارشگر به میان جمعی دانش آموز رفته بود که ظاهرا در کرج برنامه ای داشتند و همه شان هم عضو گروهی با نام پاسداران محیط زیست(یا همچون چیزی). گزارشگر از دانش آموزان سوالی می پرسید با اینمضمون که برای نجات زمین چه کار باید کرد و پاسخ ها چنین چیز هایی بودند:

-ما باید کره ی زمین را پاک کنیم

- ما باید به همه ی مردم جهان یاد بدهیم که چگونه با زمین رفتار کنند.

-ما باید کره ی زمین را آلوده نکنیم 

-و...

۴-با آنچه که در بند های قبل گفتم و آنچه که در بند ۳ نوشتم یاد این ضرب المثل افتادم:سرنا را از سر گشاد زدن.

۵-خدا به دادمان برسد.

از ما چیزی نمی ماند...

شاید بماند در آینده ها این همه نابخردی به یادگار.....

(برای خواندن اصل ماجرا: اینجا را ببینید) و باز هم نگاهی به درویش بیاندازید.

و خبری دیگر و شادمانی کوچک دیگر...

وزارت نیرو  قول داده که دکل نفرت انگیز را از حریم آرامگاه فردوسی دور خواهد کرد...آمین ...

و شادباشیم از ایستایی و خبر رسانی و هم افزایی  نیروهایمان...

امیدوارم مثل نون سنگک داغ لذیذ باشه و مثل جاری چشمه ای کوچک که از دل سرزمینم بیرون میاد پایدار و لذت بخش...:

«آينده نو» مي‌آيد ... براي همه‌ي ايرانياني كه به طبيعت ارزشمند وطن عشق مي‌ورزند و عميقاً نگرانند كه آيا سرانجام اين امانت ناهمتا را مي‌توانند به فرزندان و آيندگانِ پاك‌نهاد اين بوم و بر منتقل كنند يا در پيشگاه تاريخ در شمار شرمساران طبقه‌بندي خواهند شد؟! بي‌گمان خبر انتشار روزنامه‌ي آينده‌ي نو، آن هم در اين وانفساي انفجار خبرهاي متراكم تلخ محيط زيستي، خبري گوارا و اميدبخش مي‌تواند به شمار آيد. چرا كه يگانه روزنامه‌ي فارسي زباني خواهد بود كه داراي دست‌كم يك صفحه‌ي ثابت اخبار و تحليل‌هاي زيست‌محيطي است و علاقه‌مندان محيط زيست را مي‌تواند به صورت روزانه از آخرين و جديدترين رويدادهاي اين حوزه در ايران و جهان آگاه سازد. اين خوشحالي و اعتماد به تداوم انتشار اين روزنامه هنگامي دوچندان خواهد شد كه بدانيم يكي از جسورترين و مشهورترين خبرنگاران اين حوزه؛ خبرنگاري كه در دوره‌ي جديد مديريت همشهري، ديگر تحمّلش دشوار شده بود! مسئوليت بخش محيط زيست را در آينده نو برعهده خواهد داشت؛ روزنامه‌اي كه مرد شماره‌ي يك آن، كسي نيست جز سيّد محمّد خاتمي؛ يكي از معدود رؤساي جمهوري كه نه فقط براي طرفداران محيط زيست در ايران، كه در جهان مورد احترام بوده و كماكان براي انتشار نظريات پيش‌برنده‌ و روشنگرانه‌اش در اين حوزه مورد حرمت و احترام است.
      مردي كه مي‌گويد (اطلاعات، ش 22096، ص 7): «اختلاف عمده‌اي كه ميان ما و تمدّن جديد با تمدّن‌هاي گذشته وجود دارد، اين است كه انسان در اين تمدّن بيش از آنكه به تعامل با طبيعت بيانديشد، به تصرف در طبيعت مي‌انديشد.» و ادامه مي‌دهد: «از بحرانی ترين و مهمترين مسايلی که انسانِ روزگار ما با آن روبرو است، مسأله‌ي محيط زيست است.»
     فردا صبح (21 مردادماه 1385) شماره‌ي صفر «آينده‌ نو» را مي‌توانيد بر روي پيشخوان -  اين سال‌ها كم رونق -  كيوسك‌هاي مطبوعاتي شهر ببينيد؛ شماره‌اي كه تا يك هفته تجديد نخواهد شد! امّا از روز 28 مردادماه مي‌توانيد و مي‌توانيم هر روز به استقبال «آينده نو» رويم.

قدمش مبارك باد ...

 این مطلب را ناگهانی در وبلاگ دوست نادیده ام محمد درویش دیدم...

"شکار شیر هم در این جا پیدا می شود.قوچ و میش و بز و پازن و کبک و گراز و خرس اینقدر هست که زدنش دیگر اهمیتی ندارد .....اردوی ما 2500 نفر در کمال خوبی می شدیم ....سی چهل روز در این جا هیچ شب و هیچ روز در این اردو می توانم  از روی  جرات بگویم کسی که گوشت شکار و کبک نمی خورد نبود..."

این بخشی از خاطرات ظل السلطان است در باره یکی از اردوهای شکار که در منطقه اردکان فارس نوشته شده است....

ظل السلطان بخش مهمی از زمامداری ایران در عهد قاجارها ( به خصوص دوران حکومت ناصری) را بر عهده داشته است .او حاکم ولایت اصفهان ( که در آن دوران به واقع نصف جهان بوده) بوده است....

در ادامه این مطلب مطالب جالبی خواهید خواند....ادامه بدهید...